Rumień (teleangiektazja)

Rumień wielopostaciowy

Rumień guzowaty

Rumień zakaźny

Rumień nagły

Rumień wędrujący

Rumień (teleangiektazja) czyli klasyczny rumień spowodowany problemami z naczynkami skóry, który najczęściej występuje na twarzy. Bezpośrednią przyczyną są płytko ulokowane naczynia krwionośne w skórze, prześwitują one przez naskórek, tworząc gęste sieci, które dają często efekt czerwonej plamy. Tego typu rumień jest najczęściej wynikiem wady wrodzonej skóry, ale może być też wynikiem wielu chorób i dolegliwości, a także może powstać na skutek urazu mechanicznego bądź termicznego. W celu zdiagnozowania problemu, przed podjęciem jakichkolwiek działań, najlepiej skonsultować się z lekarzem specjalistą, proponujemy również zapoznać się z jak pozbyć się rumienia.

Rumień wielopostaciowy jest wynikiem tak zwanego zespoły nadwrażliwości na różnego typu czynniki, takie jak infekcje, wrażliwość na leki, lub inne środki chemiczne. Jest także jednym z najczęstszych problemów skóry, z którym zgłaszamy się do dermatologa. Rumień nazywa się wielopostaciowym, ponieważ jego nasilenie i forma są bardzo zróżnicowane, a najczęściej objawia się czerwonymi plamami na skórze i błonach śluzowych, czasem występują również pęcherze. Najczęstszą przyczyną rumienia wielopostaciowego jest zakażenie wirusowe. Oprócz zwykłej odmiany, rumień wielopostaciowy występuje także w dwóch innych, które są o wiele groźniejsze niż ta zwykła. Zespół Stevensa-Johnsona początkowo przebiega dość gwałtownie, objawia się bólami mięśni i stawów, oraz gorączką. Formują się przeważnie pęcherze i nadżerki z krwotocznymi strupami na błonach śluzowych jamy ustnej i nosa, spojówkach, oraz narządach płciowych, przez co choroba utrudnia w odżywianie się chorego. Toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella, TEN) to najgroźniejsza z trzech odmian rumienia wielopostaciowego. Objawy skórne są podobne do zespołu Stevensa-Johnsona, lecz bardziej intensywne, do tego dochodzi także schodzący naskórek. Najczęstszą przyczyną jest przyjmowanie leków. Odmiana choroby jest niezwykle rzadka, najczęściej występuje u osób chorych na AIDS.

Rumień guzowaty jest to choroba zapalna skóry, która objawia się powstawaniem na ciele czerwonych i bardzo bolesnych guzów, które najczęściej występują na podudziach, ale pojedyncze mogą pojawiać się także na udach jak i przedramionach. Inne objawy to podwyższona temperatura ciała, bóle mięśni i stawów. Rumień guzowaty najczęściej jest jedynie objawem innych chorób takich jak gruźlica, jersinioza, lub trąd, ale może być także wynikiem przyjmowania leków takich jak sulfonamidy, salicylany, gestageny, lub metamizole.

Rumień zakaźny jest to choroba która najczęściej spotyka niemowlęta i dzieci. Choroba wirusowa, o łagodnym przebiegu, nazywana „piątą chorobą”, ponieważ była klasyfikowana jako kolejna z sześciu chorób objawiających się wysypką w wieku dziecięcym. Często jest poprzedzana lekką gorączką u dziecka. Najczęstsze objawy to powstanie lekkiego rumienia na policzkach, by po kilku dniach rozprzestrzenić się na ramiona, tułów, brzuch i pośladki, przyjmując formę czerwonych plam. Rumień może ustępować częściowo i nawracać do trzech tygodni. Choroba ustępuje bez pozostawienia jakichkolwiek blizn, oraz bez złuszczania naskórka. Choroba ta ma w większości przypadków przebieg bardzo łagodny, lecz w rzadkich przypadkach może dojść do depresji układu czerwonokrwinkowego szpiku, a w efekcie doprowadzić do zespołu hemolitycznego.

Rumień nagły zwany często chorobą szóstą, lub trzydniówką. Jest to choroba zakaźna dzieci, najczęściej w wieku do dwóch lat, którą wywołuje wirus. Pierwsze objawy to gorączka (czasem nawet powyżej 39 °C), lecz rzadko występują inne objawy, takie jak biegunka, powiększenie węzłów chłonnych, kaszel, katar, drgawki. Dziecko mimo pojawienia się choroby, zazwyczaj czuje się dobrze. Choroba przechodzi samoistnie, nie można jej uniknąć, lub skrócić. Czasem stosuje się leczenie objawowe, głównie lekami przeciwgorączkowymi.

Rumień wędrujący jest to zmiana skórna, która zawsze występuje w miejscu wkłucia się kleszcza. Rumień pojawia się jako pierwsza oznaka, że nastąpił kontakt z zarażonym kleszczem. Rumień wędrujący najczęściej przyjmuje postać obrączkowatą, która wolno rozchodzi się obwodowo (stąd nazwa- wędrujący). Rumień ten może także przyjmować inne formy na naszej skórze, nieregularne kształty, lecz zawsze cechą wspólną jest rozrastanie się, oraz długi czas zanikania. Niestety, nie zawsze po ukąszeniu przez zarażonego kleszcza pojawia się rumień. Zmianom skóry może towarzyszyć pieczenie skóry i świąd, bóle mięśni i stawów, szybkie męczenie się, oraz spadek koncentracji.